ضرورت تشکیل حزب سیاسی برای نجات افغانستان
در هفته گذشته عده ای افراد مسلح با حمله بر مرکز وزارت مالیه عراق پنج نفر انگلیسی را ربودند. مقامات امریکایی گفتند این کار توسط افراد نفوذی در ارتش جدید عراق که عمدتا متشکل از شیعیان است صورت گرفته است. این نشا ندهنده وضعیت مخاطره آمیز امریکا در آن کشور است.
ارتش لبنان با حمله بر کمپ فلسطینیان در ترابلس شهر مرزی لبنان جنگ شدیدی را آغاز کرد. ناظرین اوضاع گفتند دولت لبنان می خواهد بحران شدید داخلی خود را انحراف دهد. بدبینان می گویند امریکاییان و انگلیس ها قبل از خروج شان از عراق تا حد ممکن نیروهای مخالف اسراییل را تضعیف می کنند و در عین حال می خواهند تمام خاور میانه عربی در درون اختلافات خشونت آمیز غرق گردد.
روسیه دو راکت جدید با بردهای دور و متوسط را آزمایش کرد. امریکاییان در مورد موقعیت این آزمایشات که در سایبریا صورت گرفت مخالفت نشان دادند. پوتین با لحن رقت انگیزی گفت لحن امریکاییان در مداخله به امور داخلی روسیه بسیار دیکتاتورانه و نهایت تحقیر آمیز است، در صورتیکه خودشان در مرکز اروپا راکت های خود را جابجا نموده و بر ما رقابت تسلیحاتی را تحمیل می کنند.
در افغانستان مخالفان؛ یک هیلکوپتر مربوط به قوای ناتو را سقوط دادند. هفت سرنشین این هیلکوپتر که پنج نفرشان امریکایی بودند کشته شدند . در خبری دیگر در یک حمله بر کاروان پولیس افغانستان حدود ده نفر کشته شده و بیست تن زخمی شدند. خبر گذاری ها از زد و خوردهای شدید در کجکی خبر دادند. بیشتر از چهار ماه است که در این ولسوالی هلمند جنگ دوام دارد و تا حال چند بار خبر تصفیه آن نشر شده است.
رییس امنیت افغانستان گفت امسال وضعیت امنیتی کشور به تناسب پارسال بهتر است. اما او از کیفیت و شیوه های تغییر یافته جنگ مخالفین چیزی نگفت. او در عین حال گفت عده ای از طالبان به دولت پیوسته و علیه گروه هایی دیگر حمله می کنند و گزارش می دهند و این دلیل پراگندگی طالبان است. تکلیف شنوندگان در برابر این اظهارات معلوم نیست که گریه کنند یا شادمانی.
در خارج از کشور، صد ها نفر تظاهراتی را برای ابراز مخالفت با سیاست جهانی گروه هشت هنگام تدویر جلسه آنها در آلمان راه انداختند. این تظاهرات به خشونت کشید و ده ها نفر زخمی و ده ها نفر گرفتار شدند.
شواهد و قراین فراوان دلالت بر شکست سیاست جنگی و خشونت آمیز امریکا و متحدین اش در سراسر جهان علی الخصوص کشورهای مسلمان دارد. ولی این برای تمام مردمان این کشورها علی الخصوص افعانستان نوید بخش خوبی نیست. زیرا میتوان تصور کرد که در صورت تغییر سیاست جنگی امریکا و انگلیس یگانه دورنما دوام خشونت و جنگ های داخلی بمراتب وحشتناکتر نسبت به گذشته خواهد بود. چرا در افغانستان تمام تلاش ها و کوشش های کشورهای کمک کننده مصروف خرده کاری و روز گذرانی است؟ در صورتیکه بحران افغانستان مثلا تنها با اعمار بند دریای کوکچه که دو میلیون هکتار زمین را آبیاری می کند و می تواند دو میلیون دهقان و بیکار را مصروف کند و برق کافی برای مصارف عادی و صنعتی ایجاد کند و بخش عمده ای از مشکلات راه حل می یابد. امریکایی ها پروژه استفاده از گاز شبرغان را که قسمت عمده آن استخراج نشده است قرارداد نموده اما کار را بالای آن آغاز نمی کنند و این قرارداد مانع پیشنهاد روسیه میشود که کار سروی، تفحص و استخراج گاز را در شمال افغانستان انجام داده است. کارشناسان می گویند با تبدیل گاز شبرغان به برق تمام ولایات شمال و کابل برای ده ها سال برق خواهند داشت. اما بانک جهانی برای ما از کشورهای همسایه برق می خرد.
تمام نشانه ها حاکی از آن است که نباید چشم براه معجزه نشست و امید نجات را در سیاست های به اصطلاح جامعه جهانی انتظار داشت. ما بار ها استدلال نموده و توضیح داده ایم که افغانستان مساعدترین موقعیت برای آغاز یک مدل جدید توسعه است. تجارب مردم از جنبش ها و ایدیولوژی های گوناگون و نتایج هولناک جنگ مردم را برای قبول یک جنبش کاملا جدید و بی سابقه آماده ساخته است. بر روشنفکران، فعالین سیاسی، شخصیت های ملی و اجتماعی است که هر چه زودتر دست بکار شوند و با تدوین برنامه توسعه نوین با استفاده از برنامه ها و پروژه های تهیه شده و سروی شده در دوره های گذشته قبل از فاجعه ثور پنجاه و هفت، جنبشی را براه اندازند و حزب سیاسی ملی سراسری توسعه و نجات افغانستان را تشکیل دهند. ما باز بر سر دو راهه قرار داریم یا با انتظارات و امیدواری های خیالی از سیاست های خارجی مشتت و پراگنده بسر ببریم و مجددا کشور به جنگستان و کانون مقابله آشکار و پنهان دستگاه های استخباراتی بین المللی و مافیا تبدیل گردد و یا با حرکت مصممانه و امیدوارانه طلایه و مقدمه جنبش های جدید در منطقه و حتی جهان قرار گیریم. آزمایشی بزرگ و تاریخی درپیش است نفرین و تحسین تاریخ هر دو انتظار مارا می کشند.
