دفتر مطالعات سیاسی راه آینده

مشوره دفتر مطالعات سیاسی راه آینده به هیات افغانی که معیت رئیس جمهور به نیویارک میروند

1- تماس ها و تبادل معلومات با هئیت کشور های که از فعالیت القاعده و گوره های افراطی کشور های خود نگرانی دارند. بخصوص هئیت های کشور های آسیای میانه، و کوشش در جهت تفاهماتی که موجب فشار مشترک بالای دولت پاکستان گردد.
2- تلاش برای تشکیل نشست های مشترک جهت بحث بالای پرابلم تروریزم و سایر فعالیت های سیاسی مذهبی ضد دموکراتیک.
3- صحبت برای تدارک کنفرانس از کشور های معرض به خطر علی الخصوص در سطح منطقه در کابل یا یکی از پایتخت های کشور های منطقه، جهت ایجاد همسوئی و هماهنگی برای مبارزه با افراطیت و تروریزم.
4- شامل ساختن بحث های مربوط به مبارزه مشترک در مذاکراتی که با جانب ایالات متحده صورت میگیرد. و در صورت امکان طرح مسایل کشور های عضو ناتو اتحادیه اروپا و سایر پیمان ها و گروه های ذیعلاقه به موضوع.

                                یادداشت 14 سپتامبر 2006 دفتر مطالعات سیاسی راه آینده

چند پیشنهاد برای تغیر یا تعدیل استراتیژی جامعه جهانی علی الخصوص ایالات متحده امریکا برای جلوگیری از تبدیل شدن مجدد افغانستان به کانون تشنج های منطقوی و تهدید درایالات متحده امریکا و اروپا:

1-  ساختار حاکم کنونی افغنستان متشکل از گروه های قدرتیست که در جریان جنگ شکل گرفته. اعمال قدرت از طریق زور، تهدید، جلوگیری از تامین نظم قانونی و دامن زدن به نا امنی جهت دوام و بقای خود میتود هایی است که آنها در جریان جنگ آموخته اند و چون نفع خود را در دوام چنین اوضاعی می بینند امکان اصلاح و تجدید ساختار و تغیر میتود های فعالیت های آنان دشوار است.

2-  قاچاق مواد مخدر، تجارت غیر قانونی، غصب املاک عامه و خصوصی عملکرد اقتصادی آنان است که در سراسر کشور به شمول کابل جریان دارد. و تا کنون اقدام جدی جهت جلوگیری آنان از دوام این عملکرد ها صورت نگرفته و با اقداموضعیت کنونی رهبری دولت امیدی به برخورد قاطع با آنها نمیتوان داشت.

3-  رهبران این گروه ها حفظ قدرت خود را در حفظ وضع موجود و ترکیب عملکر های ذکر شده از زورگوئی تا قاچاق و مصادره املاک و دارائی های عامه و شخصی می دانند و هیچ علامتی حاکی از آنکه به تغیر روش های خود برای حفظ و تداوم قدرت شان دست بزنند به مشاهده نمیرسد.

4-  صفوف و افراد عادی که پیرو این گروه های قدرت اند در اثر عملکرد ضعیف دولت و ابهام سیاست جامعه جهانی خود را مجبور به اطاعت و همکاری بااین گروه ها می دانند.

5- گروه های سیاسی و مدنی که بعد از تغیر وضع مشخصا بعد از تدویر کنفرانس بن در افغاستان تشکیل شدند تا انداره ای در اثر عدم آمادگی برای شرکت فعال در سیاست و از جانب دیگر بنا بر اینکه جامعه جهانی و خود آقای کرزی از همسویی و معامله با گروه های قدرت گذشته دست نکشیدند و همچنین برخورد جدی با مافیای قاچاق، غضب ملکیت ها و تجارت غیر قانونی و سایر تخلفات این گروه ها صورت نگرفت قادر به ایجاد تشکل سراسری و موثر نگردیده و در عین حال به طور آشکار و پنهان تحت تاثیر اوضاع شکل گرفته در جریان جنگ تحت عناوین علایق مذهبی، قومی، زبانی و محلی به همکاری گروه های قدرت کشانده شدند و حتی مطبوعات و رسانه های همگانی به صورت کلی نتوانسته اند ازاین آسیب ها برهند.

پیشنهاد هائی برای خروج از بن بست

1- باید جامعه جهانی یعنی ملل متحد، اتحادیه اروپا، رهبری ناتو و آیساف  دولت های ذینفع و ذیعلاقه، که تضمین کننده گان تطبیق مصوبات بن بودند برای تشکل و عرض وجود قوی تر آن گروه ها، حلقات و اقشاری که در تامین صلح و ثبات، برقراری نظم و قانون، و جهت گیری دموکراتیک جامعه ذینفع اند برنامه مشخص وضع نموده امنیت بهاقدامات عملی در این راستا آغاز نمایند. قسمت عمده آن گروه ها عناصر و افرادی اندکه مصحول تعلیم و تربیت و تحصیلات عصری یعنی معارف و حیات مدنی مدرن حدود یک قرن اخیر افغانستان اند، نیروی کافی و لازم برای پیریزی حیات مدرن و مدنی آینده افغانستان میباشد اما در فقر و مشکلات دست و پا میزنند و فعالیت هایشان خواسته یا ناخواسته تحت تاثیر گروه های موجود قرار دارد. این گروه ها و عناصر، انگیزه، تفکر، اعتقادات، و ایدیولوژی لازم را برای مبارزه با افراطیت و تروریزم دارند. برخلاف گروه های قدرت موجود که نه تنها از نظر منفعت بلکه از دیدگاه تفکر، اعتقادات و ایدیولوژی انگیزه لازم را برای مبارزه با افراطیت ندارند، بلکه آگاهانه و ناگاهانه در جهت گسترش ایدیولوژی آنان فعالیت می کنند. همین حالا اکثر مساجد، تکایا و مدارس دینی افغانستان محل ترویج اندیشه های ضد دموکراسی، مخالف حقوق بشر، علی الخصوص حقوق زن و سایر ارزش های معاصر میباشند.

2- اردو، پولیس و سازمان امنیت نیز که در وضع کنونی لانه نفوذ گروه های سیاسی- مذهبی اند بدون تجدید ساختار با استفاده از عناصر معتقد به دموکراسی و حقوق بشر در جهت تامین امنیت بهمبارزه موثر با افراطیت و تروریزم و حرکت جامعه افغانی  هماهنگی با جامعه های آزاد و پیشرفته قادر نمیباشد.

3-  با تجدید ساختار قوای انتظامی و امنیتی: اردو، پولیس، امنیت و کمک به شکل گیری نیرو های سیاسی معتقد به ارزش های معاصر میتوان قسمت عمده وظیفه مبارزه با افراطیت و تروریزم را به نیرو های داخل سپرد و آنها را تا سرحد قبول تمام مسئولیت در این عرصه ها رشد داد. در این صورت قوای ائتلاف، ناتو و آیساف عمتا به مثابه تضمین عدم مداخله از بیرون عمل خواهند نمود و تا آمادگی کافی نیرو های داخلی با آنان کمک خواهد نمود. البته در کنار پیشبرد مبارزه مسلحانه تلاش همه جانبه برای صلح و آشتی سراسری ملی با استفاده از عنعنات هر بخش جامعه فراموش نخواهد شد و حتی لازم است از تبلیغات منفی و تحریک آمیز در جهت گویا به محاکمه کشاندن افراد متهم که در شرایط کنونی عملی نمیباشد جلوگیری گردد وفیصله پیامد های جنگ رازمان تامین صلح، ثبات و ایجاد محاکم صالح ملی و بین المللی به تعویق انداخت.

4-  در زمینه سیاست خارجی، تلاش در جهت هماهنگی همه دول منطقه و جهان برای مبارزه با تروریزم فورمول بندی گردیده و کوشش شود تا ائتلاف شکل گرفته بعد از فاجعه 11 سپتامبر احیا و تقویه گردد و چون اکثر کشور های منطقه علی الخصوص هند، چین، کشور های آسیای میانه،  روسیه و از مدتی به این سو پاکستان نیز آماج تروریزم اند. احیا و تقویه ائتلاف بین المللی زمینه عینی دارد در صورت ایجاد چنان هماهنگی گسترده بین المللی حلقاتی در کشور های پاکستان و ایران که جانب دار و حامی تروریزم اند تجرید گردیده و تحت فشار قرار خواهند گرفت علی الخصوص که در تقویه نیرو های سیاسی ودموکراتیک در افغانستان و حرکت جامعه  به سوی دموکراسی که زمینه های قانونی شان موجود است و از جانب جامعه جهانی علی الخصوص نیرو های مدافع آزادی، صلح، قانون و پیشرفت در سطح بین المللی حمایت میگردند میتوان به فعال گردیدن پتانسیل دموکرات در تمام کشور های منطقه امیدواری فراوان داشت زیرا به مبارزه در سطح ملی، منطقه ای، و جهانی بطور سیستماتیک، هدفمند و متحد زمینه عینی رشد آنها را فراهم می آورد.